ಮಂಗಳವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 28, 2012

ಹೊಸ-ಭಾವ


ಸೋಲಲ್ಲೂ ಗೆಲುವ ಕಾಣಲು
ಮನವೇಕೊ ನಸುಗನಸ ಕಾಣುತಿದೆ
ಅಳುವಲ್ಲೂ ನಗುವ ಪಸರಿಸಲು
ಮನವೇಕೊ ಹೆಣಗಾಡುತಿದೆ

ಭಾವಗಳು ಮತ್ತೆ ಜೀವ
ತಂತಿಗಳ ಜೋಡಿಸುತಿರಲು
ನವ ರಾಗದ ಶ್ರುತಿಯ
ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುತಿರಲು

ಹಳೆ ರಾಗಗಳ ಭಾವೈಕ್ಯದಲಿ
ಹೊಸ ರಾಗವು ಹುಟ್ಟಲು
ಲೋಕಾರ್ಪಣೆಗೆ
ಅಣಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲು

ಮಾಯಾಲೋಕ


ಮನ ಸೋಲುವುದು
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಮಧುರ
ಕ್ಷಣಗಳ ಸಂಚಿಯ ಇಣುಕು ನೋಟಕೆ
ಅಶ್ರುಧಾರೆಯ ಹರಿಸುವುದು
ನೀನಿತ್ತ ಭರವಸೆಯ
ಮಾತುಗಳ ಭಾವುಕತೆಗೆ

ಕಷ್ಟದಲಿ ಇರುತಿರಲು ನೀನು
ನಿಶ್ಯಕ್ತ ಮನಕೆ ಅದು ಗ್ಲೂಕೋಸು ನೀರು
ಲೋಪವನು ಆಕ್ಷೇಪಿಸದೆ
ಭಾವಕ್ಕೆ ಭಾವವನು ಸಂಧಿಸಿ
ಸಮಾಧಾನದ ಉತ್ತರವ ನೀನಿರಿಸಿ
ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ವಿರಾಮವಿರಿಸಿದೆ

ಬಿಟ್ಟು ಹೋದದಕ್ಕೇನು ಕಾರಣವ
ನಾನೆಂದು ಕೇಳೆನು
ಉತ್ತರವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿರಲು
ಬೇಡೆನಿನ್ನೆನನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಜೀವ
ಸತ್ಪತದಿ ತಂದಿರಿಸಿ ನನ್ನನು
ಬರೆದಿರುವೆ ಜೀವನದ ಆಸ್ತಿಯ ಉಯಿಲು

ಸೋಮವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 27, 2012

ನೆನಪಿನ೦ಗಳದಿ೦ದ ...........

ಮಾನವೀಯತೆಯು...ಮೀರಲು


ಗುಳಿ ಬಿದ್ದ ಕೆನ್ನೆ
ಮುಖದಲ್ಲಿ ಜೋತ ಚರ್ಮ
ಪ್ರೀತಿ ಮಮತೆಯ ಎದುರು
ನೋಡುತ್ತಿರುವ
ಬಸವಳಿದ ನಯನಗಳು
ಕ್ಷಣ ಹೊತ್ತು ಕಳೆದು
ಕಣ್ಣುಗಳು ಎರಡು ತಂಪಾಗಿ

ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಈ ಧೋರಣೆ
ಸರಿಯೇ?

ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆಗೆ ಕಟ್ಟು
ಹತ್ತಿಸಿದರು ಶಾಲೆಯ
ಮೆಟ್ಟಲು
ಹೊಳೆ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ
ಅಂಬಿಗನ ಮರೆತಂತೆ
ಹೆತ್ತ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರಿಗೆ
ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯೇ?

ನಿಮ್ಮ ಎಳೆ ವಯಸಲಿ
ತೋರಿದ ಮಮತೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ
ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಿಯಾದರು
ಇಳಿ ವಯಸಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ
ತೋರಬಾರದೇ?

*************************************************************************************

ಮನದ ಬಯಕೆ


ಮನ ತುಂಬಿ ಬಂದಿರಲು
ಮನವೇಕೋ ಹವಣಿಸುತಿರಲು
ನೆನಪಾಯಿತು ಬಾಲ್ಯವು
ಹರಿಸಿತು ನೀರಿನ ಹೊಳೆಯ

ತಂಪಾದ ಮನ
ಹಳೆ ನೆನಪಿಗೆ ಓಗೊಡುತ್ತ
ನೆನೆಸಿತು ನೆನಪುಗಳ
ಭಾವನೆಗಳ ಸುಳಿಯಲಿ

---------------------

ಮನ ನೊಂದಿತು ನನ್ನಲ್ಲಿ
ನನ್ನನ್ನೇ ಕೇಂದ್ರಿಕರಿಸಿ
ನನ್ನ ಕುರಿತೇ ಬರೆಯುವೆ
ಸಾಕು ನಿಲ್ಲಿಸು ನಿನ್ನ
ದುಃಖ ಭಾವ
ನೆನಪುಗಳ ಲೋಕದಲಿ
ನನ್ನ ಮರೆತು ಸುಖೀ
ಜೀವನ ನಡೆಸು

*************************************************************************************
ಕಂಬನಿಯ ಮಿಡಿತ

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೇಕದೊ ಆ ನೆನಪು
ನನ್ನನೇಕೆ ಕಾಡುತಿದೆ
ಹಳೆ ರಾಗವ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲಿ
ಹಾಡಲೇಕೊ ಯತ್ನಿಸಿದೆ

ಭಾವುಕ ಮನ ಮನನದಲಿ
ಇರುತಿರೆ
ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಂಬನಿಯ ಮಿಡಿಸಿ
ತಮ್ಮ ಇರುವನು
ತೋರುತಿರೆ

ಬಂದೆ ಬಂದಾವು ಹಳೆ ಕೊರಡಿಗೆ
ಜೀವದ ವರ ಕರುಣೆ
ಕಂಪಿಸದಿರು ಓ ಹ್ರದಯ
ನುಡಿಸದಿರು ರುದ್ರ ವೀಣೆ

*************************************************************************************
ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ನೋವು


ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ತುಂಬಾ ಪಾಪದವಳು.ನನಗೆ ಅವಳಿಗೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂತರವಿಲ್ಲ. ಹೆಸರು ಸವಿನಯ..ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಿದರೂ ಒಲ್ಲೆ ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥವೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತವಳು.

ಮೊನ್ನೆ ಬಹಳ ಸಮಯದ ನಂತರ ನನ್ನ ಅವಳ ಭೇಟಿ.ಅವಳನ್ನು ಕಂಡಾಕ್ಷಣ ಮನಸ್ಸು ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಭೇಟಿಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಓಡಿತು.ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ತರುವಾಯ ಅವಳ ಗುಳಿ ಬಿದ್ದ ಕೆನ್ನೆಗಳು,ಒಡಲಿನ ಬೆಂಕಿಗೆ ಕರಟಿ ಹೋದಂತಿದ್ದ ಆ ಕಣ್ಣಿನ ಕೆಳಭಾಗ ಕಂಡು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಘಾತ.ಆ ದಿನದ ಸವಿನಯ ಇವಳಾ???

ಸ್ವಚ್ಛಂಧವಾಗಿ high school,college ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಗೆಳತಿ,ಕನಸುಗಳು ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಾಡಬೇಕಾದ ಈ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಹೀಗಾದಳು??? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಸಿತು.

ತುಂಬಾ ಸಂಯಮದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದವಳು.ಯಾರೋಂದಿಗೂ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಲುಗೆಯಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸದವಳು.ಆದರೆ ತನ್ನದೆ ಅದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿದ್ದಳು.

ಕುಶಲೋಪರಿಯ ಮಾತುಕತೆ ಆಯಿತು.ಅವಳು ತನ್ನ ಸ್ಮ್ರತಿಪಟಲದ ನೆನಪಿನ ಸುರುಳಿ ಬಿಚ್ಚಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗಾಗಿ ಪಟ್ಟಣ ಸೇರಿದ ಸವಿನಯ ಓದಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಛಾಪು ಒತ್ತಿದ್ದಳು.ಓದು successsfully ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು.ಆದರೆ ಓದಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಿದಳು.ಯೌವ್ವನ ಚಿಗುರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಹುಡುಗನೆಡೆಗೆ ವಾಲಿತು.ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಳು.ಮುಂದಿನ ಕಷ್ಟ ಘಳಿಗೆಯ ಅರಿವಿರದೆ;ಅಷ್ಟು ಸಂಯಮದ ಹುಡುಗಿ ಈ ಸ್ಠಿತಿಗೆ ಬರುತ್ತಾಳೆಂದು ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಇದು ತಪ್ಪೇ?ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ..ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರ ಸ್ನೇಹ,ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ವಿರಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಹೋದಳು ನನ್ನ ಗೆಳತಿ..!!!

ಮನಸ್ಸು ಲಂಗು ಲಗಾಮಿಲ್ಲದ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಓಡಾಡಿತು.ಆದರೆ ಪ್ರಶಂಸಾತ್ಮಕ ಅಂಶವೆಂದರೆ ತನ್ನತನ ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ.ಹುಡುಗನ ಅಕ್ಕರೆಯ ಸವಿ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರೇಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದಳು.ದಿನಗಳುರುಳಿದವು..ಆದರೆ...........ಇಬ್ಬರಲ್ಲು ಮನಸ್ತಾಪದಂತಹ ಅಂಶಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದವು..ಇವಳು ಚಿಂತಾಕ್ರಾಂತಳಾದಳು...ಪಾಪ..
ಯಾವುದೆ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ,ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜಗಳ,ಕೋಪ,ಮನಸ್ತಾಪಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸವಿನಯ ಹಾಗು ಅವಳ ಹುಡುಗನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಆದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣರಾರು??ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು.ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ತನ್ನದೇ ಇರಬಹುದೆಂಬ ಕಳವಳದಲ್ಲಿ ನಿಸ್ತೇಜವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿದವು..
ಪ್ರೀತಿಯ ಸೆಳೆತ ಕಂಡಿತು ಆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ......
ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಇದೆಯೆಂದಾಕ್ಷಣ bye ಎಂದಿತಾದರು ಮನಸ್ಸು ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಆ ಮಯಲೋಕದಿಂದ ಹೊರತರಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆನು..ಮನಸ್ಸು ಮನಸ್ಸುಗಳ ಪರಿಹಾರ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದೆಂಬ ಹಂಬಲ.:-)



"ಆರಾಮಾಗಿ ಇದ್ದೆ ನಾನು
ನಿನ್ನ ಕಂಡು ಅರೆ! ಏನಾಯಿತೊ
ಅರೆ! ಏನಾಯಿತು..ಅಲೆ ಜೋರಾಯಿತು..
ಬಾಳು ಸಿಹಿಯಾದ ಅಪಘಾತವಾಯಿತು..
ಮರು ಮಾತಾಡದೆ ಖುಷಿ ನೂರಾಯಿತು..
ಈ ವ್ಯಾಮೋಹ ವಿಪರೀತವಾಯಿತು...." ಹಾಡೊಂದು ನೆನಪಾಯಿತು........:-):-)

*************************************************************************************
ಜೀವನದ ಉಕ್ತಿ

ಮರೆತೆ ನಲಿವ
ಗತ ಘಳಿಗೆಯ ನೆನಪಲಿ
ಇಂದು ತಂದ ಹೊಸ
ಉಲ್ಲಾಸವ
ಮರೆತು ನಿಂತೆ ದೂರದಲಿ



ಬತ್ತಿದೆಯಲಿ ಬಿತ್ತು ನೀನು
ಪ್ರೀತಿ ಕರುಣೆ ಸೌಹಾರ್ದತೆ
ತುಂಬಿಸೆಲ್ಲವ ಕಲಿತ ಪಾಠವ
ಜೀವನದ ಹೊತ್ತಿಗೆಗೆ

ಎದುರಿಸುವ ಛಲ
ನಿನ್ನಲಿದ್ದರೆ
ನೀನು ಸದಾ ವಿಜಯಶಾಲಿ
ಕೂತು ನೀನು ಮರುಗಿದರೆ
ನಿನ್ನಂತ ಮೂರ್ಖರಿಲ್ಲವೋ
ಓ ಬಡಪಾಯಿ

ನಂಬಿಕೆಯಲೇ ಬಾಳು
ನೀನು ಕಾಲದ ಆಳು
ಮರುಗುವ ಮನಕ್ಕೆ ಹೇಳು
ಮಾಡದಿರು ಜೀವನವ ಹಾಳು

ನಗುವು ಸಂತೋಷದ ಸಂಕೇತ
ಅಳುವು ಹೇಡಿಯ ಧ್ಯೋತಕ
ತಿಳಿ ಮನದಿ ನಗು ಮುಗದಿ
ನವ ಜೀವನದ ಆದಿ

*************************************************************************************
ಮರಳಿ ಶಾಲೆಗೆ



ಮರಳಿ ಶಾಲೆಗೆ
****************
ಮುಂಜಾನೆ ಎದ್ದು
ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಕ್ಕೆ
ಮುಖವೊಡ್ಡಿ ನಿಂತು
ಆಗಸವ ನೋಡಿದರೆ
ಮನವು ಪುಟಿಯುವ
ಪುಟ್ಟ ಕರುವಂತೆ
ಜಿಗಿಯುವುದು
ದಿನದ ಸಾಧನೆಗೆ
ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು
--------------------
ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಟಿಚೀಲ
ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧಾರಣೆ
ಅಣ್ಣ ತಂಗಿಯ ಕೈಯ
ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುತಿರಲು

ಬಲು ಆಸೆಯು ನನಗೆ
ಚಿಕ್ಕವಳಾಗಿ ಕಲಿಯಲು
ಮತ್ತೆ ಕರೆಯುವುದೇ ಶಾಲೆಯು ನನ್ನ
ಓಡೋಡಿ ನಾ ಬರುವೆ

*************************************************************************************
ಸಾವು - ಗುಟುಕಾ . . . . .

ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಹೊಸ್ತಿಲ
ತುಳಿದುರುವ ಮಾನವನೆ
ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದಿಡು
ಕತ್ತಲೆಯ ಜಾಡಿಗೇಕೆ
ಆತುರತೆ




ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಜರ್ದಾ ಪಾಕೆಟ್
ದವಡೆಯ ಕತ್ತರಿಯ ಬಳಕೆ
ಜೀವ ತೆಗೆಯುವ ಮಾದಕ ತಂಬಾಕು
ಬಾಯೊಳಗೆ


ಬಾಯಲ್ಲಿ ದುರ್ನಾತ
ಮುಖದಲ್ಲಿ ಖಿನ್ನತೆಯ ನಗು
ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಉಗುಳು ಚೆಲ್ಲುವ
ಅನಾಗರೀಕ ಈಗಲಾದರು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೋ

ನಿನ್ನ ಕೇಳದೆ ಬಂದೆ ಬರುತ್ತೆ ಅರ್ಬುದ
ನೀ ಹೋಗು ಎನ್ನುವ ಕರೆ
ಕೇಳದ ಕಿವುಡ
ನಿಲ್ಲಿಸಿನ್ನು ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ವರ್ತನೆ
ಏನಕ್ಕೋಸ್ಕರ ನಿನಗೆ ನೀನೆ
ಕೊಡುವೆ ದೇಹ ದಂಡನೆ

ಬೀಡಿ, ಸಿಗರೇಟು, ಜರ್ದಾ,ಗುಟುಕಾ, ಮದ್ಯ
ಚಟವು ಚಟ್ಟದ ಸುಲಭದ ದಾರಿಗಳು
ಉತ್ತರೋತ್ತರದ ಯಶಸ್ಸಿನ ದಾರಿ ತಿಳಿದುರವ
ನರ ಮಾನವ ಸಾವಿನೆಡೆಗೆ ಏಕೆ ದೀಪಗಳು


ಚಂದ ಸುಂದರ ಬಾಳ್ವೆಯು
ಜೀವನದ ಏಳ್ಗೆಯು
ಮನ ವದನಕೆ ತುಂಬು ನೀ ಚೈತನ್ಯವ
ದೇಹದ ಜೀವಕೆ ಕೊಡದಿರು
ಜೀವ ಹಿಂಡುವ ಯಾತನೆಯ

*************************************************************************************
ಬದುಕು -ಹೀಗೆಯೆ??


ಬದುಕೆಂಬ ಮದುವೆಯ ಮಂಟಪಕೆ
ನವ ವಧುವಿನಂತೆ
ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತಿರಲು
ಭಾವನೆಗೆ ನೂರೆಂಟು ಕನ್ನಡಿಯ
ನೀ ಹಿಡಿದು ಸಾಗುತಿರಲು

ಬಾಲ್ಯವನು ತಾ ಬಿಟ್ಟು
ಚಂಚಲತೆಗೆ ಬೆನ್ನಿರಿಸಿ
ಹೆತ್ತವರಿಂದ ದೂರ ಹೋಪುವ
ಕಾಲವಿದು
ಸ್ಥಿರ ಮನಕೆ ಅಡಿಪಾಯ
ಎಲ್ಲ ಬಂಧನವ ತೊರೆದು ಹೊರಟಿರಲು

ಬಂದೆ ಬರುತಾವೆ ಕಾಲ
ಏನಾದರು ಬಿಡದಿರು ಛಲ
ಬಾಲ್ಯವದು ಕಳೆಯುತಿರೆ
ಯೌವ್ವನವು ಕರೆಯುತಿರೆ
ಚಂದ ಬಾಳ್ವಿಕೆಗೆ

*************************************************************************************
ಕಳೆದು-ಹೋಯಿತು

ಬಾ ನನ್ನ ಮಧುರ ತರಂಗ
ಬಾ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರಕೆ
ನಿನ್ನ ಕಾಣದೆ ಬೇಸರಿಸಿ ಬೆಂದಿರುವೆ
ಕಾಯಿಸಬೇಡವೆ ಇನ್ನುಕೆ

ಬೊಗಸೆಯಲಿ ನೀಡಿದದನು
ಕಸಿದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಧರ್ಮವೇ
ನನ್ನ ನೀ ದೂರ ಕಳಿಸಿ
ಕೇಳದಂತೆ ಮಾಡಿದೆಯಾ ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿ

ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನುಡಿಸಿದ
ಅದ್ಭುತ ಕಾವ್ಯದ ಸುರಗಾನ
ಆರ್ತನಾದಂತೆ
ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ

ಕಣ್ಣೀರ ಕೋಡಿಯ
ಹರಿಸದಿರು
ಭಾವುಕತೆಯಲೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದೆ
ಬೇಗ ಬಂದೆನ್ನ ಸಂತೈಸು

ದೂರ ನೂಕದಿರು ನನ್ನ
ದೂರ ಮಾಡದಿರು ನನ್ನ
ನಿನ್ನ ಸಂಗದಿಂದಲಿ
ಅರ್ಥಹೀನ ಜೀವನಕ್ಕೆ
ನಾಂದಿ ಹಾಕಬೇಡ

*************************************************************************************
ಮೌನ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು



ಮೌನ ಮಾತಾಡಿತು
ಮನವೇಕೆ ನನ್ನ ಕರೆಯಿತೆಂದಿತು
ಉತ್ತರವು ಸಿಗದೆ
ಮೌನವು ಮೌನವಾಯಿತು

ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬಳಲಿದ
ಮನ ಮೌನವ ಕರೆಯಿತೇ?
ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಮುಳುಗಿದ
ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಣದಾಗ
ಪ್ರೀತಿಯ ಅರಸಿತೇ?

ಏಕೆ ಮೌನವಾದೆ ಮನವೆ
ನನ್ನೋಡನೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದೆ
ಎಂದನ್ನಿತು ನಗೆಯು
ತುಸುನಗೆಯು ಮೂಡಿ
ನೀರಿನ ತರಂಗದಂತೆ
ಮಾಯವಾಯಿತು

ಮೌನವ ತಬ್ಬಿದ ಮನ
ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವಕೆ
ಮರುಗುತ್ತಿದೆಯೆ
ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ಗೊಂದಲದ ಮನವು
ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಯಿತು

*************************************************************************************
ಇಲ್ಲ-ತಲೆಬರಹ
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲು
ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇಯರ್ ಫೋನು
ಹಾಡೊಂದು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ
ಹಾಡುತಿರಲು

ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನಾ ವಿಚಾರಗಳು
ತಿರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮನಕೆ
ನಾನಾ ಅದುವಾ
ಹಾಡು-ವಿಚಾರ

ಎಲ್ಲೊ ಮಳೆಯಾಗಿದೆಯೆಂದು
ಎಲ್ಲೋ ಮನ ಜಾರಿದೆಯೆಂದು
ಮನವದು ಹೋಲಿಸುತಲಿಹುದು
ಹಾಡನು ಭಾವನೆಯನು

ರೆಪ್ಪೆಯ ಮುಚ್ಚಲು
ಕಣ್ಣದು ನೋಡಿತು
ಸ್ವಪ್ನವನು

ಕಣ್ಣಲಿ ಕಂಡಿತು
ಮಿನುಗುವ ಮಿಂಚದು
ಹೋಲಿಸಿತು ಇದನು
ಭಾವಾರ್ಥದಲಿ

*************************************************************************************
ಬಂಧಿ


ನೆನಪುಗಳ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ
ನಾನು ಬಂಧಿತೆ
ಹೊರ ಬರಲು ಕಾಯುತಿರುವೆ
ಜಾಮೀನು ಹೇಳಿಕೆ

ಅತ್ತ ಅಳಲು ಬಾರದೆ
ಅತ್ತ ನಗಲು ಬಾರದೆ
ಭಾವಗಳ ಸರಳುಗಳಲಿ
ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ

ಬೇಡುತಿರುವೆ ದೇವನಲಿ
ಬಿಡಿಸೆನ್ನನು ಈ ಬಂಧನದಿ
ಕೊಡು ನೀನು ಜಗವ ಎದುರಿಸುವ
ಚಲ ಭಲ
ನೆಮ್ಮದಿ

*************************************************************************************
ಹೊಗೆ..ಬದುಕು..



ಎಲೆ ಮಾನವ
ನಿನ್ನ ನೀನೆ ಹೊಗೆಯ ಬಲೆಗೆ
ನೂಕುತ್ತಿರುವೆ
ಸಾವಿಗಂಚಿನ ಕನ್ನಡಿಯ
ತೋರಿ ಮರೆಮಾಚುತಿರುವೆ


ಬೇಕಿಲ್ಲವೆ ಚಂದ ಚೊಕ್ಕದ
ಪ್ರಶಾಂತ ಹ್ರದಯ
ಕೆಟ್ಟ ರಕ್ತದ ಜೊತೆ ಬೇಕಿತ್ತೆ
ನರಳಾಟ

ಗೊತ್ತಿರುವುದು ನಿನಗೆ
ಸಾವು ಖಚಿತವೆಂದು
ಬೇಕಂತಲೆ ಕರೆಯುತಿರುವೆ
ಬಾ ಬೇಗ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಎಂದು


ಹೊಗೆಯ ನಡುವಿನಲಿ ಬದುಕು
ಹೇಗೆ ಕಂಡೀತು ಚೆಲುವು
ಮಸುಕಿನ ಚಿತ್ರಣದ ಹೊರತು
ಬೇರೆನು ಕಾಣದು


ತೆರೆ ಮರೆಯ ಪರದೆಯ
ಒಮ್ಮೆ ನೀನು ತೆರೆದು ನೊಡು
ನಿನ್ನ ನೀನು ಮರೆಯಬೇಡ
ಚೊಕ್ಕಣದ ಪುಟದಲಿ ನೋಡು ನಿನ್ನ


ರೋದಿಸುವ ಮನಕೀಗ ಬೇಕಿಲ್ಲ
ಹೊಗೆಯ ಸಾಂತ್ವಾನ
ನೊಂದವಕೆ ಕೋಡು ನೀನು
ಹೊಗೆ ರಹಿತ ಜೀವನ

*************************************************************************************
ನಾನು-ರೋಬೋಟ್-ಹುಡುಗಿ



ಭಾವನೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಳಿತಕೆ
ಭಾರವಾಗಿದೆ ಮನಸು
ತುಸು ನಗುವು ಮುಖ ತುಂಬ
ಕಂಬನಿಯು ಜಾರುತಿರೆ
ಕೂಗಿ ಕರೆಯಿತು
ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಬಂಧನವ


ಬೇಕೆನಿಸಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯ
ಬೊಗಸೆಯ ನೋಟ
ಸಾಕೆನಿಸಿದೆ ಬಯಲೊಳು
ಗುರಿ ಇಲ್ಲದ ಓಟ

ರೋಬೋಟಿನಂತೆ
ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ದಿನಚರಿ
ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದ ಮನವು
ಕೊರಗುತಿದೆಯೆ

ಬಾ ಎಂದು ಕೂಗಿಗೆ
ಮನ ಕರಗೀತೆ
ಸದ್ದಡಗಿ ಕೂತಿದೆ
ಕರಗಳ ಸ್ವರ ಗೀತೆ

*************************************************************************************
ಸಂಕೋಚ

ತಳಮಳ
ಮನದ ಬೇಗೆಯನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು
ಕಳವಳ

ಕೂತು ಬಿಡುವೆನು ಏಕಾಂತ ಸಿಗಲು
ಬೇಕಿಲ್ಲ ಯಾರು
ಮಧುರ ಸಂಗೀತ ಸಾಥ ನೀಡಲು

ಚಂಚಲತೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದ ರೂಪವನು ಬಿಂಬಿಸುತ
ತಡೆಹಿಡಿದ ಭಾವನೆಗಳ
ತಡೆ ರಹಿತ ಚಲನವೆ ಇದು


ಇದುವೇ???

ಕತ್ತಲೆಯಲಿ ಬೆಳಕೊಂದು ಮೂಡಿದೆ
ಅದ ಹಿಡಿಯಲು ನಾ ಓಡುತಿರೆ
ಮಾಯಾವಿಯ ಲೋಕವೇ ಇದು???

ಹುಚ್ಚು ಮನವು ಬಯಸುತಿದೆ
ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರಾಡಲು
ವಿಸ್ಮಯತನದ ರೂಪವೇ ಇದು???

ಬರಡಾದ ಮನವು
ಓಯಸಿಸನ ಎದಿರು ನೋಡುತಿದೆಯೆ
ನಿರೀಕ್~ಷೆಯ ಹಂಬಲವೇ ಇದು???

ಅಪೇಕ್ಷೆ

ಕೂಗುತಿಹುದು ಮನದ ಗಡಿಯಾರ
ಎಚ್ಚರದ ಘಂಟೆಯನು ನೆನಪಿಸುತ

ಬದುಕುವುದು ಮೂರು ಕ್ಷಣ
ಅದರಲ್ಲಿ ಜಿಪುಣುತನ
ಲೋಕದ ನೀತಿಯು
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಣಯವು

ಅಲ್ಲಿ ನೋಡು ಅವನೆಂದು
ಬೆಟ್ಟು ಮಾಡಿ ತೊರಿದರೆ
ಉಳಿದ ಬೆರಳುಗಳೆಲ್ಲವುಗಳು
ನಿನ್ನನೆ ನೊಡುತಿರೆ

ಧಾವಿಸದಿರು ಓ ಚಿನ್ನ
ಬಾ ಬೇಗ ಬೆಳಕಿನೆಡೆ
ತಾಳಿದವನು ಬಾಳಿಯಾನು
ಎಂಬುದರ ನೆಲೆ ಕಾಣು
ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಬೆಲೆ ನೀಡು
ಅನುಸರಿಸು ಕರುಣೆ ಒಲವಿನ ನೀತಿಯನು

ಏನೆಂಬುದು?

ಯಾರು ಬಲ್ಲರು ಮನವ
ಏಕತೆಯ ಬಲವ
ತಾನು ತನ್ನದು ಎಂಬಿದರ ಗೋಡೆಯಲಿ
ಕತ್ತಲೆಯ ಎದುರಿಹರು
ಜನರೆಲ್ಲ

ತಾನು ತನದೆಂಬುದೇನಿಲ್ಲ
ಇಡು ನೀ ವಿಶ್ವಾಸವ ಮನುಜರೊಡನೆ
ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದ ಮಾತುಗಳು ನೂರು
ಅರಿ ಅದರ ಭಾವುಕತೆಯ ತಿರುಳು
ಇಡು ಮುಂದೆ
ಅದ ನೀ ತಿಳಿದು

*************************************************************************************


ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ


ಗಾಳಿಯು ಬೀಸುತಿದೆ
ತಣ್ಣನೆಯ
ಆರೋಹಣದೆತ್ತರದಲಿ
ತಣ್ಣನೆಯ

ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ
ಗೂಡು ಸೇರುವ ಹೊತ್ತು
ಸೂರ್ಯನು ಇಳಿಯುವ
ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು
ಗಾಳಿಯು ಬೀಸುತಿದೆ

ಹಾರುವ ಗರಿಗಳು
ಕೂಗುವ ಸ್ವರಗಳು
ಮನವ ತಣಿಸುವ
ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತು
ಗಾಳಿಯು ಬೀಸುತಿದೆ


ಕಪ್ಪು-ಬಿಳಿಪು



ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣವು
ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪಿನ ಪರದೆಯಾಟ
ಎಂದಿಗೂ ಇದಕಿಲ್ಲ ಮುಕ್ತಿ
ಕೊಡು ತಾಯೆ ಇದ ಎದುರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ

ಮರೆ


ಮನಸಿನಾಳದ ನೋವ
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಲ್ಲಿ
ತತ್ತರಿಸಿದೆ ಮನ
ಬಾಳ ಬೆಂದಾಟದಲಿ
ಕೊರಗುತಿದೆ ಈ ನನ್ನ ಅಂತರಾಳ
ಕಂಬನಿಯ ಹೊರಗಟ್ಟದೆ

ಬಾಳ ಯಾತನೆಯನು
ಹೇಗೆ ಬಚ್ಚಿಡಲಿ ಎದುರಿಗೆ
ಒಡಲ ಬೆಂಕಿಯ ನಂದಿಸಲು
ನಲುಮೆಯ ಅಕ್ಕರೆಯ ಸಾಂತ್ವನ ಬೇಕಿದೆ

ಬಯಸುತಿದೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಹ್ರದಯ
ಆದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯು ತೋರುತಿದೆ
ಪ್ರೀತಿಯ ಮೊಗವಿರಿಸಿದ ಹ್ರದಯ
ಬೇಕಿಲ್ಲ ಇನ್ನೀಗ ಮನಕೆ ಮುದ ನೀಡುವ ಶಾಂತ
ಹಾರಾಡಬೇಕಿದೆ ಆಕಾಶದಲಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಈಗ


ಓ ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮ- ಜೀವ



ಎಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದೆ ಓ ಜೀವ
ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ
ನನ್ನ ಸಂತೋಷದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ರೂಪ
ಬದುಕಿನ ಜಂಜಾಟದ ಬೇಗೆಯ ಚಿಂತಿಸದೆ
ಚಂಚಲವಾಗಿದ್ದ ಮನ
ಈಗ ಒಂಟಿಯಾಗಿದೆ

ತಾಸುದ್ದ ಕೂತು ಕಂಡಿದ್ದ ಕನಸು
ನಿಮಿಷದುದ್ದಕ್ಕೂ ಆಡಿದ ಮಾತು
ಕಣ್ಣಿನ ಮುಂದೆ ನನ್ನನ್ನೆ ಅಣಕಿಸುತ್ತಿದೆ

ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೈಯ್ಯಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟ ಭರವಸೆ
ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಹೋದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ

ಮಗುವಿನಂತೆ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ
ಮಕ್ಕಳಾಟ ಆಡಿದ್ದು
ಕಣ್ಣಿಂದ ದೂಅ ಸರಿಯುತ್ತಿದೆ

ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆಯಾಗಿದ್ದ ಓ ನನ್ನ ಜೀವವೆ
ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವೆ
ಎಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದೆ


ಪ್ರಾರ್ಥನೆ


ಶಿರವ ಬಾಗಿಸಿಹೆನು ನಿನ್ನಡಿಗೆ
ತರಲಿ ಬಾಳಿನಲಿ
ಸಂತಸದ ಹೊನಲು ನಗೆ
ಮುಸುಕಿದೆ ಮತ್ಸರ ಗುದ್ದಾಟದ ಬಲೆ
ತೂರಿ ಬೀಸುತಿಹರು ಸೆಳೆಯಲು
ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಜೀವಗಳನು
ಓ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ
ಎಚ್ಚರ

*************************************************************************************

ಮುಪ್ಪು-ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು




ಕೈಯಲ್ಲಿ ಊರುಗೋಲು, ಮಾಸಿದ ಬಟ್ಟೆ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ದಪ್ಪ ಕನ್ನಡಕ , ಕೈ ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಂಜೆಯ ವಿಹಾರಕ್ಕೋ ಸಾಮನು ಖರೀದಿಗೋ ಬರುವ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯಂದಿರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಮನ ಸಂಕಟಗೊಳಗಾಗುತ್ತೆ. ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ,ಆಸಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಾವು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಾಚಿಕೆಗೊಳಬೇಕಷ್ಟೆ.

ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯಂದಿರನ್ನೆ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಲವಲವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಾವಿನ್ನು ಮುಪ್ಪಿನಾವಸ್ಥೆಗೆ ತಲುಪಿದ್ದೆವೆ ಅನ್ನೊದನ್ನೆ ಮರೆತಿರುವಂತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಊಹೆಗು ನಿಲುಕದ ವಿಚಾರಗಳು ಸುಳಿದಾಡುತ್ತವೆ. ಅವರ ಮುದಿತನ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸದಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ಹೊಂದಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕತೆಗೆ ಕೊರಗುತ್ತಾರೆ.


ಮರೆವು ಮುಪ್ಪಿನ ಸಂಗಾತಿ. ಹಳೆಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳು ನಿನ್ನೆಯ ನೆನಪಿನಂತಿರುತ್ತವೆ,ಈಗಿನ ನೆನಪುಗಳು ನೆನಪಿನ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಪ್ಪು ಅನ್ನೊದು ೪೦ ರ ಆಸು ಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದೆಂಬ ಹೇಳಿಕೆ :)

ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳ,ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಉನ್ನತಿ,ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಗಳ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ ಆಜು ಬಾಜುವಿನ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹೇಳುವ ಪರಿ ಮನಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಮುಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೊರಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಷ್ಟ ಕಾಲಗಳು ದೂರವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಪ್ಪು ಆವರಿಸಿ ಅವರ ಬದುಕುವ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಕಸಿಯುತ್ತದೆ. ದೈಹಿಕ,ಮಾನಸಿಕ ಕಾರಣೀಭೂತಗಳು.

ಇನ್ನೋಂದೆಡೆ ,ವ್ರದ್ಧಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವ ತಾತ ಅಜ್ಜಿಯರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಂದ ತಾನೆ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿದು ಕಣ್ಣು ತೇವಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉನ್ನತೋತ್ತಿಗೆ ಏರಿಸಿದವರನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ,ಮನಸ್ಸಿಂದ ಹೊರದೊಬ್ಬುವ ಜನರಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕ್ರೂರ ಭಾವನೆ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಸುಖದ ಉಪ್ಪರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ದಿವ್ಯ ಚೈತನ್ಯಗಳಿಗೆ ಕತ್ತಲೆಯ ಜೀವನ ಒದಗಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯವೇ???

ಪ್ರಕಟನೆ:
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅನಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಆದರೂ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತು.. ಇದ್ದಷ್ಟು ದಿನ ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಲೇಸು. ಬದುಕಿ, ಬೇರೆಯವರಿಗೂ ಬದುಕಲು ಬಿಡಿ.

*************************************************************************************
ಮಳೆಗಾಲದ ಒಂದು ದಿನ...




ಮಳೆಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಮನೆಯ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಸಮಯ.ಆಗಸದಿಂದ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು ಟಪ ಟಪ ಎಂದು ಭೂಮಿಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಗುಂಪುಗೂಡಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿದವು.ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಯ ಗುರುಗಳು "ಮಳೆಗಾಲದ ಒಂದು ದಿನ"ದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದು ತರಲು ಆಜ್ಣಿಸಿದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಭೂತಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಓಗೊಟ್ಟಿತು :)ಅಮ್ಮನ ಸಹಾಯಗೂಡಿ ಒಂದು ಪುಟದಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದ ಒಂದು ದಿನದ ಮಜಾವನ್ನು ಬರೆದು,ಗುರುಗಳಿಂದ ಶಹಭಾಶಗಿರಿ ಖುಷಿ ತಂದಿತ್ತು.

ಮಳೆಗಾಲ ಶುರುವಾಗಲು,ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳು ತಮ್ಮ ದಿನಚರಿ ಪ್ರಾರಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದ ತಯಾರಿ ಶುರುವಾಗಲು,ನಮ್ಮ ಶಾಲಾ ತಯರಿಯು ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.ಮಳೆಗಾಲದ ಚಪ್ಪಲು,ಹೊಸ ಪಾಠಿ ಚೀಲ,ರೈನ್ ಕೋಟ್, ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕ,ಪಟ್ಟಿ..ವ್ಹಾ :) I really miss it now. ಪಟ್ಟಿಗಳಿಗೆ bind ಹಾಕುವುದು,label ಅಂಟಿಸುವುದು.. :) ನೀರು ತಗುಲಬಾರದೆಂದು plastic cover protection.ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಾಠಿಚೀಲಕ್ಕು ಸಹ.. ಪಾಠಿ ಒರೆಸಲು ಮಳೆಗಾಲದ ನೀರುಬಳ್ಳಿ ಸಂಗ್ರಹ.ಮಜ ಮೋಜು.
ತಂಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ರೈನ್ ಕೋಟ್ ಹಾಕಿ ಕೈ-ಕೈ ಹಿಡಿದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೊಗುವ ಸಡಗರ.

ನನ್ನ ಅಜ್ಜನ ಮನೆ,ಪಟ್ಟಣದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಹಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳ ತೋಡುಗಳು ಕೆಂಪು ನೀರಿಂದ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಭಯ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.ಒಂದು ಹಳ್ಳ cross ಆಗಲು ಸಂಕ.ಮಳೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಆಡಬಾರದೆಂಬ ಕಟ್ಟಪ್ಪಣೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರಿಂದ.ಆದರು ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಚಾಚಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ರಜೆಯ ಮೋಜು.ಮಳೆ ತುಂಬಾ ಜೋರು ಬಂದರೆ ಕಪ್ಪು ಹಲಗೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಗುಡುಗು ಮಳೆ ಜೋರಾದರೆ teacher ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿರುಲಿಲ್ಲ.ಪಕ್ಕದ ಊರಿನ ನದಿಗೆ ಪ್ರವಾಹ ಬಂತೆಂದರೆ ನಮಗೆ ರಜಾ.

ಈಗ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅಮ್ಮನ ಕೈಯ ಹಲಸಿನಕಾಯಿಯ ಹಪ್ಪಳ,ಚಿಪ್ಸ್ ತಿನ್ನೋದೆ ಚಂದ.ಹೀಗೆ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಮಳೆಗಾಲದ ಒಂದು ದಿನ ಕಳೆದು ಹೋಯಿತು :)

बार बार आति है मुजको मधुर याद बचपन तेरि
गया ले गया तु जीवन कि सबसे मस्त खुशि मेरि

आ जा बचपन ऎक बार फिर दे दे अपनि निर्मल शांति
व्याकुल व्यथा मिटाने वालि वो अपनि प्राक्रत विष्रांति

*************************************************************************************

Untitled

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಸಮಯ
ಸುಂದರ ಕಡಲ ತೀರ
ಸೂರ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ
ನಾನು ಉಸುಕಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ

ಹೋದೆನು ತುಂಬಾ ದೂರ
ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಯ ಭೀಕರ ಆಟ
ಕತ್ತಲು ಸರಿಯಿತು
ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಕಾತುರ

ತಿರುಗಿ ಹೊರಟಿತು ಪಯಣ
ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ
ಕಾಣದಾದೆನು ಸಂಗಾತಿಯ
ಎಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಯಿತೊ ನೆನಪುಗಳು.....

*************************************************************************************
ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ . . .




ಮನೆಯ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಕುರ್ಚಿ ತಂದಿರಿಸಿ,ಸಂಜೆಯ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯ್ಯೊಡ್ಡಿ ಕುಳಿತೆನು. ಐದನೆ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ಸೊಬಗನ್ನು ಸವಿಯುವುದರ ಮಜಾ ಅನುಭವಿಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.ಹಾಗೆಯೆ ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿ ಚಂದ್ರನ ಆಗಮನವು ಅಣಿ ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ನೆನಪಿನ ಸುರುಳಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು.ಸುಮಾರು 20 ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿತು.


ಮನೆಗೆ ಹಿರಿಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ನಾನು,ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಅಕ್ಕರೆಯ ಬೈಗುಳದಿಂದಲೇ ಬೆಳೆದೆನು. ಬಾಲವಾಡಿಯಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರತೆಯ ಜೀವನವೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.ಈ ಸಮಯದ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಘಟನೆಗಳು ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದವು್,ಹಲವು ಮಳೆಯ ನೀರಿಗೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಪದರ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಸೂಚನೆಯೆ ಇಲ್ಲದೆಯೆ ಮರೆಯಾದವು.


primary school life ಮಸ್ತ್ ಮಜಾ ಇತ್ತು.ಅಕ್ಕೋರು,ಬಾಯೊರು,ಮಾಸ್ತರ್ರು ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಗುರುಗಳ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಸುತ್ತಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾಲ. ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿಯೆ ಚಿಂದಿ ಉಡಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ದಿನ ಪಂಚಾಂಗ ಬರೆಯುವುದು,ಗಾದೆ ಮಾತು ವಿಸ್ತರಣೆ,ನಿತ್ಯದ news paper ನ ಮುಖ್ಯಾಂಶ ಓದುವುದು,ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸುವುದು,ಆಣಿಮುತ್ತುಗಳು ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಕೆಲಸಗಳು ದಿನ ನಿತ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು."ಜೈ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ" ಎಂಬ ಕುವೆಂಪು ರಚಿತ ನಾಡಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಾಲೆ ಶುರುವಾಗಿ "ಜನಗಣ ಮನ ಅಧಿನಾಯಕ ಜಯ ಹೇ" ದಿಂದ ಆ ದಿನದ ರಂಜನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.ಕಸದ ಪಾಳಿ,ನೀರಿನ ಪಾಳಿ..ಬರೀ ಪಾಳಿಗಳದ್ದೇ ಭರಾಟೆ. :) ರಾಜ ರಾಣಿಯರಾಗಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತ ಸುಮಧುರ ಹೊತ್ತುಗಳು.ಕೋಲಾಟ,ಗುಂಪು ನ್ರತ್ಯ,ದೀಪ ನ್ರತ್ಯ,ನಾಟಕ ವಿವಿಧ ಪಠ್ಯೇತರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ,ಪ್ರತಿಭಾ ಕಾರಂಜಿಯಂತಹ programs,ಸಮುದಾಯದತ್ತ ಶಾಲೆ ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಪರದೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಗುರುಮಾತೆಯರ ಸಹಕಾರ,ಹುರಿದುಂಬುವಿಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೊತ್ಸಾಹಪೂರಕವಾಗಿದ್ದವು.


high school life ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು.maturity level will be a bit high (no comparision with present :P) .ನಿರಂತರ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಜೀವನ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಬದುಕು ಇರಬಹುದೆಂಬ ಸಂಶಯದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಯಿತು ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಶಾಲಾ ಜೀವನ.ಹಾಡು,ಭಾಷಣ,ಪ್ರಬಂಧ,ನ್ರತ್ಯಗಳಂತಹ competitions ಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ದೋಚುವಿಕೆ,ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ...ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಆ ೩ ವರ್ಷಗಳು ಪುನಃ ಮರುಕಳಿಸುವುದೇ ಎಂಬ ಬಯಕೆ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತೆ.ಗೆಳೆತಿಯರ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ,ಹರಟೆ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೇವ ಮಾಡಿ ಸಂತ್ರಪ್ತ ಭಾವ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ .ಗೆಳತಿಯರ ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಮೋಜು,ಮಜಾ,ಗಮ್ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಮಂದಹಾಸ ಸುಳಿದಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ :) :)


ಇನ್ನು ಬಂದಿದ್ದೆ college life so called golden life.ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಪಠ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ತಡೆಗೋಡೆ.ಓದುವದಕ್ಕೆ ಬಹು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟಂತ ಭಾವನೆ (ಈಗ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ).ಹಾಗು ಹೀಗು ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಗಿಯಿತು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಛಲದಲ್ಲಿ.ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಟೀಚರ್ ಆಗಬೇಕೆಂದು autograph ಲ್ಲಿ ಬರೆದ ನೆನಪು.


ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ life!!! ಮಸ್ತಿ ತಂದದ್ದು.ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರ ಅಂಬೋಣ.ಆದರೂ 'ನನ್ನಿಂದ ಯಾಕೆ ಅಸಾಧ್ಯ' ಎಂಬ ಭಾವ.ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲತೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ವಯಸ್ಸು."ಬಾ ನೋಡು ಗೆಳತಿ ನವಿಲು ಗರಿಯು ಮರಿ ಹಾಕಿದೆ " ಎಂದು ಹಾಡುವ ಗೆಳೆಯನ ಹುಡುಕಾಟ,ಅದರ ಜೊತೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಭಯ :) :P :) :) :) (ಸಿಕ್ಕದಿದ್ದದ್ದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ).. group activities,trip,seminar,project ಪಟ್ಟಿಯುದ್ದದ list ಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತೂ ಇಂತೂ engineering distinction ದೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯಿತು.ಸುರಳಿತವಾಗಿ ಮುಗಿದಿದ್ದಲ್ಲದೆ MNC ಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವೂ ದೊರಕಿದ ಸಂದರ್ಭ.ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಹರ್ಷದ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.ಮನಸಲ್ಲಿ ಎನೋ ಸಮಾಧಾನ. Wonderful life was being so.


ಸ್ವತಂತ್ರತೆಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೆನೆ ಅಷ್ಟೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯ ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟ,ನೋವು-ನಲಿವುಗಳ ಪರಿಚಯ ಇನ್ನೂ ಕಾದಿದೆ.

ಸಂಬಂಧಗಳು ಕೊಂಡಿಗೆ ಕೊಂಡಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಂತೆ ಬಾಲದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬಂದಿದೆ.ಜೀವನದ ಸುಖ-ದುಃಖ ಸಮ್ಮಿಳಿತವಾಗಿ ಸಾಗಿ ಬಂದಿದೆ.ಕೊಂಡಿಯ ನಡುವೆ ಇರುವ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯ ಭಾವ ಭಾವುಕಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.


ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ಗುರುಗಳಿಗೆ,ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನನ್ನ ಭಾವಪೂರ್ವಕ ಪ್ರಣಾಮಗಳು.

ಚಿರಕಾಲ ಇರಲಿ ಈ ಸ್ನೇಹ,
ಚಿರಕಾಲ ಇರಲಿ ಈ ಪ್ರೇಮ,
ಚಿರಕಾಲ ಇರಲಿ ಈ ಹಾಡು,
ಚಿರಕಾಲ ಇರಲಿ ಈ ನೆನಪು,
ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ,
ನಾನು ಸ್ನೇಹ ಜೀವಿ ನೀನು ಸ್ನೇಹ ಜೀವಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹ ಚಿರಂಜೀವಿ.ಹಾಡು ಗುನುಗುಣಿಸಿದೆ. :)


*************************************************************************************
ಮದುವೆಯ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ



ಯೌವನದ ಗಾಂಭೀರ್ಯ
ತುಸು ನಗುವು ವದನದಲಿ
ಎದುರಿಕೆಯ ತವಕವದು
ಕಣ್ಣಂಚಲಿ

ನೂರಾರು ಭಾವಾಂತರಂಗಗಳು
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಪಸರಿಸಿ
ದುಃಖ ಸುಖಗಳು ಸಮ್ಮಿಳಿಸಿ
ಭಯವದುವು ಮನದಲಿ
ತೋರ್ಪಡಿಸಿ


ಇರು ನೀನು ಬೇರೆಯವರೊಡನೆ
ಸಾಕೆಮಗೆ ನಿನ್ನೊಲುಮೆ
ಉಣಬಡಿಸು ಎಲ್ಲರಿಗು ನಿನ್ನಕ್ಕರೆಯ
ಅಡುಗೆಯನು
ಇದ ನೆನೆದು ಕಣ್ಣುಗಳು
ಕಣ್ಣೀರ ಮೊರೆ ಹೊಕ್ಕು
ತಮ್ಮ ನೋವನು
ಬಿತ್ತರಿಸಲೆತ್ನಿಸಿವೆ


ಹೆಣ್ಣು- ನೀನು ಪರರ ಸೊತ್ತೆನುವ
ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು
ಬೇರ್ಪಡಿಸುತಿಹರು ನಿನ್ನ
ಹೆತ್ತವರಿಂದ


ಬಂಧನವು ಹಲವಾರು
ಭಿನ್ನತೆಯು ಅದರೊಳಗೂ
ಕೂಡಿ ಬಾಳಿದರೆ ಅದು
ಅಮೃತದ ಪಾನಕವು
ಚಿರಕಾಲ ಸಿಗಲೆಂದು
ಹಾರೈಕೆಯು

*************************************************************************************
ಕರುಣಾಭೂತಿಯ ಮುಖಗಳು

ಭಾಗ ೧

ಕಾಲಲ್ಲಿ ತಳ ಸವೆದ ಚಪ್ಪಲ್ಲು
ಹಳೆಯ- ಮಾಸಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವೆಂದು
ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಒಪ್ಪಣದ ಬಟ್ಟೆ
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೂರು ಕನಸುಗಳು
ಮನದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಆಲೋಚನೆಗಳು

ಸೀಟಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನೆಂದರೆ
ರೋಡಲ್ಲಿ ತನ್ನದೆ ಕಾರುಬಾರು
ಪೀ ಪೀ ಎಂದು ಅವಾಜು ಮಾಡುತ್ತ
ತನಗೆ ಮಾತ್ರ ದಾರಿ ಬಿಡೆಂದು
ರಭಸದಿ ಬಸ್ ಓಡಿಸೋ
ಬಸ್ ಡ್ರೈವರಗಳು

ನಿಗದಿತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು
ತಲುಪಿಸಿ
ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆಗೆ ಅಣಿವಾಗಿ
ಸುರಕ್ಶಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುವ
ಕರುಣಾಭಾವಿಗಳು



ಭಾಗ ೨



ಎಣ್ಣೆ ಕಾಣದ ಕೂದಲು
ಸ್ನಾನ ಮಾಡದ ಮೈ
ಮಣ್ಣು ಮಣ್ಣು ಬಟ್ಟೆ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹರಿದ ಚೂರುಗಳು

ಗುಡಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿಯೆ ಜೀವನ
ಬೇರೆ ಅರಮನೆಯೆ ಬೇಕಿಲ್ಲವೆಂದು
ಅಲೆಮಾರಿಗಳಿವರು

ಮಗು ತನಗೆ "ಆ ಆಟಿಕೆ" ಬೇಕೆಂದು
ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗು ಹಿಡಿದು
ಬೇಡುತಿರೆ
ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೋಪವಿರಿಸಿ
ಮಗುವನ್ನು
ದೂರತಳ್ಳಿ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೆಂದು
ಗದರುತಿಹಳು
ಮಗುವಿನ ಹಟ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲವೆಂದು
ದರ ದರನೆ ರಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದು
ಎಳೆಯುತಿರೆ
ಎಂತ ಕ್ರೂರಿ ಹೃದಯವು
"ಅಯ್ಯೋ" ಅನಲೇಬೇಕು

ಶಾಲೆ ಕಾಣದ ಹಸು ಕಂದಮ್ಮಗಳು
ಗುಡಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ
ಕನಸು ಕಾಣುವ ಕೂಸುಗಳು
ಬಡತನದ ಬೇಗೆಯಲಿ ಬೆಂದು
ಅಮ್ಮನ ಕರುಣೆ-ರಹಿತ
ಧೋರಣೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ
ಜೀವನವಿಡಿ ಅಲೆಯುತ್ತ
ಕಳೆಯುವುದೇ??!!!



ಭಾಗ ೩



"ಅಮ್ಮ" "ಅಕ್ಕ" "ತಂಗಿ" "ಅಯ್ಯ"
ಎಂದೆಲ್ಲ ಸಂಬೋಧಿಸಿ
ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಆಕಾರದ
ಬಟ್ಟಲು ಹಿಡಿದು
ಭಿಕ್ಷೆಯ ಅಂಗಲಾಚುತಿರೆ
ಮನವದುವು ಒಮ್ಮೆ ಮೌನವಾಗಿ
ಸ್ಪಂದಿಸಿ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೋ
ಯೋಚಿಸಲು

ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ
ಈ ಅಪರೂಪವಲ್ಲದ
ಮುಖಗಳಿಗೆ
ಕರುಣೆಯ ತೋರಲು ಬೇಕೇ?!!

ಕಾಲಲ್ಲಿ ತ್ರಶೆಯಿದ್ದು
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಲವಿದ್ದು
ದುಡಿದು ತಿನ್ನಲು
ಏಕೆ ಅಸಾಧ್ಯ?

ಬಾಡಿ ಹೋದ ಹಳೆ ಚೈತನ್ಯಗಳಿಗೆ
ಈ ಮಾತು ಅನ್ವಯಿತವಾಗದೆ
ಇಂತ ಜೀವಗಳಿಗೆ ಕರುಣೆಯ ತೋರಲು
ಯಾರಿಲ್ಲವೆ

*************************************************************************************

೧. ???


ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು ತಣ್ಣನೆ
ಹಾರಿ ಹೋಗಲೆ ಮೆಲ್ಲನೆ
ಮನದಲ್ಲೇಕೋ ತಳಮಳ
ಯಾಕಂತೆ??
ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ...!!!!
ನೀನಾದರು ಹೇಳು ಪರಿಮಳ.....

೨. ಗೆಳೆಯನ ನೆನಪು


ಇಂದೇಕೋ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ
ಈ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು
ಬರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ,ಅಂದು
ಕಂಡಿದ್ದ ಕನಸು.....

೩. ನಾ ಕಂಡ ಜೀವನ

ಕಾಗದದ ಹಾಳೆಯಂತೆ
ಈ ನನ್ನ ಜೀವನ
ಗಾಳಿ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ
ಪಟ ಪಟ ಸಿಂಚನ
ಇರುವುದು ಸುಮ್ಮನೆ
ದಿನವೂ ಹೀಗೆ
ಆದರೂ ಕಾಡುವುದು
ಹಾಳೆ ಹರಿದರೆ ಮುಂದೇನು?:-(

ಗೀಚಿ ಹೋದವು ಏನೇನೋ ಇದರಲ್ಲಿ
ಕಾಣದಾದವು ಹಿಂದಿನದು ಇದರಲಿ
ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ ಮೊದಲಿಲ್ಲ
ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೊಂದೇ ಈ ಹಾಳೆ ಮೀಸಲು.........


೪. ವಿಸ್ಮಯ

ಬಾಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದೆ ಹುಚ್ಚಿಯಂತೆ
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿ
ಕನಸು ನನಸಾಗಲಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿವರೆಗೂ:-)
ಪಡೆದೆ ನೂರೆಂಟು ನೆನಪುಗಳ

ಬೇಕು ಬಾಳಿಗೀಗ ಆಧಾರ
ಕೋಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವನೆ ಈತನು!!!!!??

*************************************************************************************
ಒಂದು ಮಳೆಗಾಲದ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಘಳಿಗೆ...........


ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಹೊರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಕುರ್ಚಿ ಹಾಕಿ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಗಲು ಕಾತುರ. ಆ ಹಸಿರಿನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಮನಸ್ಸು,ಹೃದಯ ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟ ಚಕ್ರದಂತೆ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಹರಿದಾಡಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಅದನ್ನೇಕೆ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಿಡಬಾರದೆಂಬ ಬಯಕೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ.:-)

ಸರಿ..

ಮನಸ್ಸು ನೀರಸವಾಗಿ ಆಕಾಶದತ್ತ ಶೂನ್ಯ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು. ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿದಾಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಮೋಡದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬರುವ ಆತುರತೆ ಕಾಣತೊಡಗಿತು. ಭೂಮಿಯು ನವೋಲ್ಲಾಸದ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮನದಲ್ಲೂ ಸಹ ಖುಷಿಯ ರೇಖೆಗಳು ಮೂಡತೊಡಗಿದವು.

ಪ್ರಕೃತಿ ನೋಡಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಕವಿತೆ ಬರೆದನಂತೆ.ಈ ಪ್ರ ಕೃತಿ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲು ಏನೇನೋ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿ ಮನಸಿನ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ಸಾಥ್ ನೀಡಿತು.

ಮುಗ್ದ್ಜ ಮನಸ್ಸು ಫ್ರೌಢತೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಏರುವ ತವಕ.ಆ ಕಿಲಕಿಲ ನಗು ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಗುತ್ತ ಇದೆ...
ಎಷ್ಟೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸ....:-)

ಮನಸ್ಸಿನ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿ ,ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ತಂಗಿಯರೊಡನೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಹಜಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೆ.......